Even voorstellen: Sara Hattink

“Heb je zelf ook iets met fietsen?” Ik staarde Christiaan wat glazig aan tijdens onze eerste ontmoeting. “Ja”, zei ik, “ik heb vorig jaar voor het eerst een auto aangeschaft na 32 jaar.” Ik deed alles op de fiets of met het OV. Telt dat ook?

Dat hij iets anders bedoelde was mij uiteraard wel duidelijk. Fietsen om je te vervoeren is immers een heel ander verhaal dan gravelbiken, wielrennen of mountainbiken. Drie jaar geleden heb ik dat verschil maar al te goed ervaren.

Ik stapte voor het eerst met mijn toenmalige vriend op de mountainbike voor een ritje in de buurt. Ik ontmoette hem samen met mijn dochter in Spanje na een ezelstocht in de bergen van 3,5 week. We verbleven na die tocht nog een aantal weken in een dorpje onder de Spaanse Pyreneeën aan de voet van een geliefd mountainbikegebied. Hij is mountainbikefanaat in hart en nieren en daarom kon ik niet anders dan samen met hem een keer een route fietsen.

Nog amper de wijk uitgereden, een karrenspoor over en de eerste uitdaging diende zich al aan: grote keien, een opgedroogd riviertje waardoor ik een mini afdaling moest maken en vervolgens een lichte helling op om de weg weer op te rijden.

Je raadt het waarschijnlijk al: ik stond meteen stil en voelde mij echt voor joker staan. Waarom vond ik dit zo spannend? Ik kom nota bene uit een fietsland! De uitleg in het Spaans (ik beheers de taal met mate en hij spreekt geen Engels) maakte dat ik de instructies soms verkeerd opvolgde of maar voor 70% begreep.

De eerste keer op een mountainbike voelde onwennig en soms ook eng. Ik moest echt uit mijn comfortzone stappen. De eerste paar keer keek ik daar best tegenop, om mij weer over te moeten geven aan die onzekerheid.

Het feit dat ik alleen de vakanties daar kon zijn, maakte dat mijn leercurve niet bepaald bergopwaarts ging. Toch voelde ik na die eerste rit hoe fijn en prachtig het is om te fietsen in de bossen en bergen. Fantastisch!

Na deze ervaring brachten mijn herinneringen mij weer met enige regelmaat terug naar mijn tijd als scout, waar de natuur telkens mijn nieuwe thuis was tijdens het kamperen. Dat stuk thuiskomen in de natuur zat al jaren niet meer standaard in mijn systeem, terwijl ik bijna wekelijks tegen vrienden zeg: “Ik wil vaker in de natuur zijn.”

Ik bedacht dat dit al jaren mijn thema is en dat het tijd is voor actie. Waarom niet in ons kikkerlandje er meer op uit? Hoewel ik niet goed weet hoe ik in Nederland moet beginnen, voel ik mij lichtelijk aangestoken met het fietsvirus. Vooral de combinatie van bewegen, buiten zijn, de buitenlucht en in relatief korte tijd veel kunnen zien en ontdekken vind ik een groot voordeel van fietsen.

Toen ik op een zekere middag tijdens een kampvuurbijeenkomst Christiaan tegen kwam en we in gesprek raakten over zijn werk en avonturen op de fiets, raakte ik geïnteresseerd in gravel. Iets waar ik nog nooit van had gehoord. Blijkbaar zijn er hier in Nederland heel veel mogelijkheden om te fietsen in de natuur en is Nederland mooier dan ik denk. Ergens heb ik namelijk niet zo’n hoge pet op van Nederland en bestempel ik ons land vaak als saai en weinig uitdagend. Toch wist Christiaan mij te overtuigen: “Ga het gewoon doen. Je zal zien dat je het leuk vindt! Bovendien ga je je letterlijk in die natuur bewegen waar je zo naar verlangt .” Niet veel later begon mijn avontuur op de gravelbike.

En dat gravel anders is dan mountainbiken weet ik nu ook.

De eerste keer met klikpedalen rijden zorgde voor meerdere valpartijen binnen de eerste kilometer. Het is mij inmiddels duidelijk dat ik hier opnieuw voor een uitdaging sta. Maar wel één die ik met heel veel plezier aan ga.

Soms dacht ik wel eens: Waar begin ik aan? Waar start je als beginnend gravelrider? Net zoals bij iedere uitdaging komt er in het begin veel op je af. Ik vind het nu al fijn dat ik voor heel veel vragen bij Christiaan terecht kan. Het wordt al snel duidelijk dat ik nog een hoop te leren heb. “Hoe noem je nou ook alweer die dingen die je over je schoenen doet om je voeten warm te houden?” Overschoenen.. precies.

Later bestel ik een paar trappers van Shimano voor de gravelbike. Zitten dat soort dingen niet standaard op de fiets? Christiaan praat verder over afmonteren en ik begin in te zien dat een gravelbike niet zomaar een fiets is. Wil je weten hoe mijn avontuur verder gaat? En heb je zelf ook geregeld beginnersvragen? Ik neem je graag mee op weg in de wereld van de beginnende gravelrijder.

Sara Hattink

Menu