Leestijd: 3-4 minuten
Ontvang iedere maand een verdiepend, persoonlijk verhaal ter inspiratie. De ene keer naar aanleiding van een pelgrimstocht van A naar B, een andere keer naar aanleiding van een kort moment van inzicht tijdens een rit of zomaar omdat het in me opkwam achter de laptop denkend aan fietsen, het leven en de oneindigheid van het heelal 🙂
Met deze verhalen wil ik een brug slaan met de rest van ons leven. Gravel kan dan onze grote inspiratiebron worden en een belangrijke aanjager van een betekenisvol leven in verbondenheid met de natuur en andere mensen. Hoe individualistisch de tijdgeest ook is, we blijven sociale kuddedieren. Een goed leven kan niet zonder vriendschap en goed contact met anderen. Een goede oude dag blijkt zelfs grotendeels af te hangen van je sociale netwerk. Toch leven we (soms) alsof we prima zonder de ander kunnen.
The Quest
We mogen best wat vaker in de spiegel kijken, ook wel bezinning en zelfreflectie genoemd. Het liefst op regelmatige basis en zo openhartig mogelijk. Dat kan een beetje pijn doen (lees: confronterend zijn), net als een gravelrit met veel mul zand, de nodige kilometers en/of hoogtemeters je confronteert met je (mentale) kracht en conditie. Dus als die gedachte helpt… Want alleen al de vraag: is dit het nou? Dat is geen makkelijke vraag. Wel een belangrijke.
Stel je jezelf de grote vragen niet of nauwelijks, dan kun je zomaar op een dag voor de spiegel staan jezelf afvragend wat je in godsnaam met je leven hebt gedaan?! Waar ging je tijd naartoe? Waar was je? Ik heb ooit op zo’n kruispunt gestaan mezelf realiserend dat de meeste tijd ging naar dingen die het minst belangrijk waren en die zeker niet tot de hoogtepunten van mijn leven behoorden. Dit soort zwart-witmomenten hebben we soms nodig, maar zonde is het ook. Want je bent zo 10 jaar verder en dan kijk je terug en zie je jezelf te vaak achter een scherm bezig met werkdingen of nog erger: ‘social media’, terwijl je zoontje je vroeg of je samen met playmobiel wilde spelen. Zie hier een grote uitdaging van deze tijd: schermverslaving & het verlies van kostbare tijd.
De Dalai Lama verwoorde het ooit als volgt:
Hij leeft alsof hij nooit zal sterven, en dan sterft hij zonder ooit echt geleefd te hebben.
Wat dit met gravel te maken heeft? Ik vind alles. Want als je goed nadenkt over de redenen waarom je fietst en wat je zo leuk vindt aan fietsen, dan kan het bijna niet anders dan dat de rest van je leven behoorlijk anders is. Vrijheid versus verplichtingen. Inspanning & ontspanning versus hard werken & ongezonde stress. Buiten in de natuur versus binnen op kantoor. Wat doen we daar toch de hele dag? En bewegen versus op een stoel zitten. De laatste twee gelden niet iedereen, maar voor wie wel: de hele dag binnen zitten is echt niet goed voor je.
In den beginne was… de gravelbike
Terug naar de fiets. Daar begint het wat mij betreft. Steeds opnieuw. Wandelen en rennen mag ook, maar fietsen is meer ons ding en de fiets staat nou eenmaal centraal op Gravelrides.cc Wat we willen is dat ons leven steeds iets meer op de mooiste rit die we hebben gefietst gaat lijken. Zou toch mooi zijn: meer vrijheid, meer natuur, meer verbinding, meer ontspanning, meer stilte (ook vanbinnen) en meer magische momenten die je op een goede manier nederig maken.
Ontzag voor de werkelijkheid is namelijk iets heel groots. En dan niet de werkelijkheid die we ook wel de waan van de dag noemen, maar een andere werkelijkheid. Een om steeds opnieuw te ontdekken. Je bent namelijk nooit klaar met zoeken en ontdekken. En dat hoeft ook niet want in het zoeken zelf kun je vinden wat je echt zocht.
Een mooie metafoor hiervoor vind ik wat je doet als je iets in het donker zoekt. Bijvoorbeeld in je tent tijdens een bikepack. Dan zet je het licht van je mobiel aan of een ander lampje. Logisch. Een ander soort licht schijnt in onszelf en dat licht van ons bewustzijn gaat ook aan zodra je op zoek bent. Verschil is dat in dit Lichtje de schat van het leven te vinden is, de grote: ‘to be or not to be’.
‘Zoekt, en gij zult vinden’ kan ons dus ook de verkeerde kant opsturen. Tenzij je het licht in de ‘lamp’ zoekt. De lamp is in deze zin een mens van vlees en bloed met hersenen en een opvatting over de eigen persoonlijkheid. Daarmee identificeren wij ons gewoonlijk. Het licht in ons is als de zon. De zon aan de hemel is duidelijk, dat zonnetje in onszelf is moeilijker te vinden. Toch straalt die zon net zo fijn. Misschien zelfs beter. Het enige dat we hoeven te doen is de wolken verdrijven. En dat kun je beoefenen op de fiets met de 7 geboden, aangevuld met andere kleine GROTE dingen voor de nodige variatie, die je daarbij op weg kunnen helpen.
Dus blijf zoeken naar het licht dat ons subtiel roept als de ultieme bestemming. Zoals planten en bomen naar het licht groeien kunnen wij dat ook. De oriëntatie is alleen wat lastiger, maar als je zoekt, kun je het licht ontdekken en zelfs de bron van dat licht. En dat is wat mij betreft de ultieme bestemming van iedere pelgrimstocht en van ons leven.
Christiaan Warger
Word lid van Gravelrides.cc
Ontvang iedere maand een inspirerend verhaal in je mailbox met een praktische tip voor je volgende rit: van die kleine dingen die GROOT verschil maken. Ook krijg je toegang tot onze route collectie en af en toe nodig ik je uit voor een mooie rit. Je bent lid voor € 21,- per kwartaal. Je kunt het ieder moment weer opzeggen. Een mailtje of berichtje via deze website volstaat.